Profilaktyka, pomoc i terapia krzywdzonemu seksualnie dziecku

Profilaktyka, pomoc i terapia krzywdzonemu seksualnie dziecku

Cz. I

Aby udzielić dziecku skutecznej i szybkiej pomocy, oprócz umiejętności rozpoznania symptomów krzywdzenia, bardzo ważnym elementem jest ujawnienie molestowania seksualnego przez dziecko. 

Znacząca większość dzieci nie ujawnia faktu dopuszczenia się wobec niego czynności seksualnych bezpośrednio po zdarzeniu. 

W dużej mierze od postawy dorosłego zależy to, czy dziecko zwróci się do niego ze swoim problemem. Dzieci doskonale wiedzą, czy rodzice są w stanie potraktować jego zwierzenia poważnie i nie zarzucą mu kłamstwa, czy  konfabulacji. Są dobrze zorientowane w kondycji  emocjonalnej rodziców, a zwłaszcza matki i wycofują się widząc rodzica pochłoniętego swoimi problemami. 

Również groźby kierowane do dziecka przez sprawcę oraz wmówienie dziecku, że i tak mu nikt nie uwierzy, powoduje, że dziecko zachowuje milczenie.

Niektórzy rodzice wychowując swoje dzieci w sposób infantylny, tworząc u dzieci optymistyczne wyobrażenie o świecie i nadmierną łatwowierność, powodują, że dziecko staje się łatwym celem pedofila. 

Wówczas uraz związany z molestowaniem seksualnym jest głębszy, a zaufanie do rodziców i otaczającego świata gwałtownie maleje

Dziecko zatem zamyka się w sobie, nie zdradza swoich tragicznych doświadczeń i staje się wrogo nastawione do otoczenia. 

Również konserwatywna postawa rodziców, nie edukujących dzieci w sferze seksualnej tworzy doskonałą zachętę do działań pedofilskich. Dziecko poddaje się czynnościom seksualnym pedofila nieświadome wyrządzanej mu krzywdy. 

W następstwie kontemplując wydarzenie, doznaje ogromnego poczucia winy oraz wstydu i skrzętnie ukrywa zaistniałe zdarzenie. 

Dziecko  z rodziny  o purytańskich  zasadach, gdzie seksualność  jest tematem tabu i wszelkie przejawy zainteresowania seksem są surowo karane, boi się gwałtownej reakcji rodziców i obwiniania go za zaistniałe zdarzenie. 

Dziecko uwikłane w kazirodczą relację może zatajać fakt wykorzystywania, czerpiąc z niego wiele korzyści, zwłaszcza materialnych, wyucza się manipulowania sprawcą, grożąc ujawnieniem sprawy. 

Może obawiać się także konsekwencji ujawnienia kazirodczej przemocy seksualnej jaką jest rozbicie rodziny. Uważa się wówczas za odpowiedzialne za  rozwód rodziców, boi się odrzuceni a przez rodzeństwo i środowiska rówieśników.

Bardzo ważnym elementem profilaktyki jest znajomość symptomów przemawiających za przygotowywaniem dziecka przez sprawcę do molestowania seksualnego. Można wówczas skutecznie przerwać tok urabiania dziecka i tym samym nie dopuścić do jego skrzywdzenia.  

Obserwowane specyficzne zachowania osób dorosłych wobec dziecka, budzą uzasadnioną obawę. Podjęcie zdecydowanych reakcji wobec tych osób jest bardzo trudne, bowiem nie zawsze dorośli ci mają zamiary seksualnego skrzywdzenia dziecka. Obiekcje mogą dotyczyć   zachowań niemających wyraźnych podtekstów seksualnych. Jednakże w każdym wypadku czujność rodziców, czy opiekunów jest wskazana. Rodzice powinni w takich wypadkach zadbać, by dziecko z tymi osobami nie pozostawały same i ograniczyć kontakty do niezbędnego minimum.

Aby ustrzec dziecko przed molestowaniem seksualnym najważniejsza jest edukacja dzieci przez rodziców, czy opiekunów. 

Prowadzenie tego typu rozmów z dzieckiem nie jest łatwe, wśród wielu osób budzi wstyd i zakłopotanie. Aby rozmowy z dziećmi przyniosły oczekiwany skutek, sami powinni przede wszystkim pogłębić swoją wiedzę na temat seksualności dziecka w poszczególnych etapach jego rozwoju, sposobów przekazywania tej wiedzy  dziecku oraz znajomość zjawiska  molestowania seksualnego. Mogą zwrócić się w tym celu do profesjonalistów lub zasięgnąć pożądaną wiedzę z szeroko dostępnej literatury. Słownictwo i przekaz musi być dostosowane do wieku i poziomu rozwoju dziecka. Prawidłowo zbudowana więź z dzieckiem zapewnia mu poczucie bezpieczeństwa i ułatwia szczere rozmowy na tematy w dotyczące jego seksualności.

Przede wszystkim dziecko musi wiedzieć, że jego ciało jest wyłącznie jego  własnością i nikomu nie wolno go dotykać bez jego zgody. 

Przestrzeganie granic w zakresie cielesności dziecka dotyczy również rodziców. 

Dziecko nie powinno być nakłaniane do jakiejkolwiek bliskości z innym ludźmi, nawet przytulania, czy całowania z krewnymi. Również stosowanie kar cielesnych może wyzwolić u dziecka przekonanie, że dorosły ma przywilej przekraczania granic wobec jego ciała. 

Dziecko musi też wiedzieć, czym są intymne części ciała i znać różnicę między dotykiem niestosownym, a odpowiednim. 

Rozmowy o seksualności człowieka powinny prowadzone być w sposób prosty, zwyczajny, dostosowany do wieku dziecka. Należy do tego wykorzystywać typowe, naturalne sytuacje życia codziennego jak toaleta ciała, nieprzewidziany widok nagiego ciała w mediach, czy zetknięcie się z kobietą spodziewającą się dziecka. 

Istotnym jest fakt, iż to dorosły ma obowiązek zagwarantować dziecku bezpieczeństwo. Nawet jeśli dziecko posiada wiedzę uzyskana od rodziców, nadal może stać się celem sprytnego pedofila.  

Może być narażony na przemoc wirtualną, gdzie przebiegły oprawca potrafi  wykorzystać nieostrożność dziecka  i zręcznie nim manipulując wciągnąć  w czynności seksualne. Dlatego rodzice są zobligowani do czujności i kontroli nad aktywnością dziecka w Internecie. Oprócz wyjaśnienia dziecku, jakie istnieją zagrożenia podczas korzystania z Internetu, korzystne jest zainstalowanie specjalnych programów uniemożliwiających korzystanie z niebezpiecznych witryn. Nie mniej ważna jest wnikliwa obserwacja dziecka i prawidłowy z nim kontakt. Młodsze dziecko, bowiem  łatwiej jest otoczyć opieką i kontrolować, natomiast nastolatek  potrafi doskonale poradzić sobie z ograniczonym dostępem do Internetu oraz w związku z okresem dojrzewania ulega zmianie także jego zachowanie w stosunku do rodziców. 

Rodzice i opiekunowie powinni umieć rozpoznać niepokojące symptomy mogące świadczyć o kontaktach dorastającego dziecka z pedofilem za pośrednictwem Internetu.  

Począwszy od 2001 roku ustawodawca dostosowuje prawo do bardzo szybko postępującego rozwoju technologii elektronicznej, w tym komputerowej i internetowej. Obecnie możliwości prawne ścigania pedofilii internetowej są coraz szersze, jak również zwiększone są uprawnienia policji.

Zapewnia to nowelizacja kodeksu karnego z dnia 08.06.2010  roku, w którym już sam kontakt sprawcy z dzieckiem za pośrednictwem Internetu z zamiarem wykorzystania seksualnego jest uznany za przestępstwo. 

Również działalność policji polegająca na podawaniu się w komunikatorach i czatach za dziecko w celu ujęcia przestępcy seksualnego jest prawnie dopuszczona. 

Policja dysponuje również specjalnymi programami umożliwiającymi śledzenie w Internecie upowszechniania i gromadzenia materiałów zawierających pornografie dziecięcą. Możliwa jest również identyfikacja internautów zajmujących się tym procederem.

mgr Joanna Lewoniewska

Ciąg dalszy wkrótce, zapraszamy.

Źródła:

  1. Lew-Starowicz Z. ,Przemoc seksualna, Agencja Wydawnicza Jacek Santorski & Co,  Warszawa,1992, s. 73,
  2. Beisert, M., Kazirodztwo. Rodzice w roli sprawców, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR, 2008, s.54-58, 152 
  3. Wyżyńska J., Jak chronić dzieci przed molestowaniem seksualnym, Wydawnictwo Media Rodzina, Poznań, 2007, s. 54-55, 106, 107
  4. Jak chronić dzieci przed wykorzystywaniem  seksualnym, broszura, Fundacja Dzieci Niczyje, Warszawa, 2010, s. 18
  5. Jak chronić dzieci przed wykorzystywaniem  seksualnym, broszura, Fundacja Dzieci Niczyje, Warszawa, 2010, s. 18
  6. Dziecko w sieci. Zapobieganie wykorzystaniu seksualnemu dzieci w Internecie, Fundacja Dzieci Niczyje, Warszawa, 2010, s. 3, 11-15

Proszę zostaw odpowiedź

1 komentarz do wpisu “Profilaktyka, pomoc i terapia krzywdzonemu seksualnie dziecku”

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: