Formy zatrudnienia pielęgniarek i położnych

Formy zatrudnienia pielęgniarek i położnych

Każde zatrudnienie jest umową pomiędzy zatrudnionym/pracownikiem, a zatrudniającym/pracodawcą i podlega regulacjom prawnym.

Cechą wspólną różnych umów jest jasny podział, co pracodawca gwarantuje pracownikowi, a co pracownik zapewnia pracodawcy.

W Polsce występują różne formy zatrudnienia.

Ze względu na charakter prawny umów, dzieli się je na formy wynikające z Kodeksu Pracy (czyli ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r., który jest podstawowym źródłem prawa pracy i zawiera różnego rodzaju umowy o pracę) oraz wynikające z Kodeksu Cywilnego (reguluje stosunki cywilnoprawne między osobami fizycznymi i osobami prawnymi, zawiera m.in. umowę zlecenia i umowę o dzieło).

Umowa wynikająca z Kodeksu Pracy

Umowa o pracę daje pełen zakres praw wynikających z Kodeksu pracy, pracownik ma prawo do:

  • urlopu wypoczynkowego,
  • macierzyńskiego i zdrowotnego,
  • ubezpieczenia zdrowotnego,
  • zasiłku chorobowego, wypadkowego,
  • renty i emerytury.

Kodeks pracy, w zależności od czasu trwania umowy, a także celu w jakim zostaje zawarta, wyodrębnia trzy rodzaje umów o pracę:

  • na okres próbny

najczęściej pierwsza umowa zawierana z pracodawcą, trwająca
maksymalnie 3 miesiące, można ją zawrzeć jeden raz,

  • na czas określony( w tym umowa na zastępstwo),

jest umową terminową, w jej treści musi być wskazany termin jej rozwiązania, może być zawierana przez danego pracodawcę
z jednym pracownikiem maksymalnie trzy razy, a okres zatrudnienia na podstawie umowy
lub umów o pracę na czas określony zawieranych między tym samym pracodawcą i pracownikiem, nie może przekraczać 33 miesięcy.

Umowę na zastępstwo pracodawca może zawierać w celu zapewnienia obsady za pracownika nieobecnego z przyczyn usprawiedliwionych, np. z powodu choroby, urlopu wychowawczego
lub bezpłatnego.

Różni się ona od umowy o pracę na czas określony przede wszystkim ze względu na brak ograniczenia do 33 miesięcy łącznego czasu trwania zatrudnienia i konieczności przekształcania jej na umowę na czas nieokreślony oraz ze względu na brak ochrony dla kobiet w ciąży.

  • na czas nieokreślony

to umowa bezterminowa zapewniająca pracownikowi wszystkie
przywileje wynikające z Kodeksu pracy.

Umowa o pracę nie jest jedyną formą nawiązania stosunku pracy.

Kodeks pracy wyróżnia bowiem jeszcze:

  • powołanie,
  • mianowanie,
  • wybór.

Umowy zawierane na podstawie Kodeksu Cywilnego charakteryzuje brak podporządkowania wykonawcy (pracownika) swojemu zleceniodawcy.

Jednocześnie, wykonawcy umów cywilnoprawnych pozbawieni są ochrony i uprawnień pracowniczych, jakie zapewnia pracownikom Kodeks Pracy.

Najczęściej spotykane są:

Umowa zlecenie jest zawierana między pracodawcą a pracownikiem na wykonanie konkretnej pracy, zazwyczaj za określonym wynagrodzeniem. Pracownik, określany mianem zleceniobiorcy, bierze w umowie odpowiedzialność za staranne wykonanie zlecenia (nie za
konkretny efekt).

Umowa zlecenie nie daje pracownikowi przywilejów, np. płatnego urlopu. W pewnych sytuacjach umożliwia zwolnienie ze składek płaconych do ZUS-u, ale należy wówczas
rozliczyć podatek od dochodów.

Umowa o dzieło jest zawierana na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego i dotyczy wykonania określonego dzieła, czyli rezultatu pracy pracownika (wykonawcy dzieła).
Również nie daje ona przywilejów pracowniczych. Nie wymaga płacenia składek do ZUS-u za wykonawcę dzieła i (podobnie jak przy umowie-zleceniu) należy przy niej rozliczyć podatek od dochodów.

Samozatrudnienie – polegające na założeniu własnej firmy (działalność gospodarcza) i świadczeniu usług na rzecz podmiotu zatrudniającego (np. byłego pracodawcy) na innych
warunkach, niż wynika to z Kodeksu pracy.

Na podstawie:

Kodeks Pracy, Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r.

%d bloggers like this: