Szacuje się, iż w Europie osoby starsze stanowią 20 % ogółu społeczeństwa.
W Polsce niezmiennie rośnie grupa osób w wieku 65 lat i więcej – w 2022 r. zwiększyła się o 178 tys. osób do ponad 7,3 mln, co stanowi 19,5 proc. ogólnej liczby ludności.
Wyraźnie widoczny proces starzenia demograficznego wymaga coraz intensywniejszej organizacji kompleksowego wsparcia seniorów i ich opiekunów.
Wraz z postępującym procesem starzenia się, pojawia się spadek funkcji, takich jak np.: pamięć, wzrok, słuch, czy mobilność oraz wielochorobowość związana z wiekiem.
Wciąż obserwujemy zjawisko ageizmu.
Nadal istnieje stereotypowy negatywny obraz ludzi starszych postrzeganych jako schorowanych, niedołężnych, potrzebujący ciągłej opieki oraz wsparcia finansowego ze strony rodziny i opieki społecznej. Osoba w podeszłym wieku jawi się z siwymi włosami, brakiem uzębienia, zgarbioną sylwetką, podpierająca się laską.
Osoby starsze są postrzegane jako zrzędliwe, uparte i wiecznie narzekające.
Ageizm w Polsce dotyczy także niezatrudniania osób starszych, braku odpowiedniej opieki dla osób starszych w długoterminowych zakładach opieki, a także trudności w dostępie do świadczeń zdrowotnych. Wciąż istnieje ograniczony dostęp do wielu publicznych miejsc. Nadal używane są obraźliwe słowa określające osoby starsze, a także niecierpliwość wobec seniorów w kontaktach osobistych.
Szczególnie zaś naganne jest stosowanie wobec ludzi starszych różnych form przemocy: fizycznej, emocjonalnej, czy finansowej. Należy jednak pamiętać, że osoby w podeszłym wieku to skarbnica doświadczeń i mądrości życiowej. To osoby, które wychowały następne pokolenia, to fundament kultury i tradycji społeczeństwa.
Dzień ten, jak i inne dni poświęcone seniorom (Międzynarodowy Dzień Osób Starszych – 1.10., Światowy Dzień Seniora – 14.11.) ma przypominać, jak ważne jest kształtowanie społecznego postrzegania osób starszych oraz mobilizacja do podejmowania działań mających na celu zapewnienie im godnego życia.
Źródła:
https://bimkal.pl/kalendarz/europejski-dzien-seniora