Subiektywna relacja z konferencji „MOBBING – i co dalej?”

Subiektywna relacja z konferencji „MOBBING – i co dalej?”

Dwa lata temu, mimo ostrzeżeń i głosów dezaprobaty, Stowarzyszenie Pielęgniarki Cyfrowe postanowiło przeprowadzić ogólnopolskie badanie ankietowe na temat „Relacji w zespołach pielęgniarskich”.

Idąc za ciosem i przerażającymi wynikami badań, spróbowaliśmy dociec, dlaczego w zespołach pielęgniarskich i innych współpracowników występuje przemoc, nietolerancja, brak szacunku oraz zjawisko „fali” (termin określający przemoc i znęcanie się nad adeptami w wojsku), a także zachowania mające znamiona mobbingu.

Opublikowaliśmy też szereg artykułów i wywiadów na temat mobbingu i przemocy w ochronie zdrowia.

Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z nimi:

„Co powinnaś/powinieneś wiedzieć na temat mobbingu?

„Jak radzić sobie z mobbingiem- strategia”

Mobbing w ochronie zdrowia cz. I

Mobbing w ochronie zdrowia cz. II

Mobbing oczami prawnika cz. I

Mobbing oczami prawnika cz. II

Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Katowicach, w dniu 08.11.2019 r. zorganizowała niezwykle interesującą konferencję pt. „Mobbing – i co dalej?”.

Z ramienia Stowarzyszenia Pielęgniarki Cyfrowe miałam zaszczyt i ogromną satysfakcję uczestniczyć w tym wydarzeniu. Konferencja wywołała w środowisku pielęgniarskim ogromne zainteresowanie, co zobrazowało wagę tematu.

Komitet organizacyjny Konferencji, na czele z Panią Przewodniczącą Iwoną Borchulską, ustalił spójny i niezmiernie ciekawy harmonogram spotkania, który dał pełny obraz zjawiska mobbingu i przemocy w kontekście różnych dziedzin naukowych.

W pierwszej sesji debatę rozpoczęła Pani mgr Aleksandra Klimczyk – specjalista prawa medycznego, która szczegółowo omówiła podstawy prawne, jakie muszą zaistnieć, by można stwierdzić mobbing, a następnie, Pan mec. Tomasz Załoga precyzyjnie określił „zabezpieczenie procesowe”

W tej sesji zabrali głos również Okręgowi Rzecznicy Odpowiedzialności Zawodowej, Pani mgr Dorota Kostrzewa oraz Pani mgr Aleksandra Liszka.

W kolejnej sesji przedstawiłam wyniki badań Stowarzyszenia Pielęgniarki Cyfrowe „Relacje w zespołach pielęgniarskich”, które ukazały skalę problemów oraz próbę wyjaśnienia w prostych przykładach, z czego wynikają złe relacje i powszechność zjawiska przemocy, jakim jest mobbing w ochronie zdrowia.

Wyniki naszych badań potwierdziły wypowiedzi uczestników Konferencji, opisujące swoje przykre doświadczenia z miejsc pracy.

Następnie podjęto dyskusję na temat sytuacji w placówkach, w których zobligowane przepisami, powinny istnieć procedury oraz powołane komisje antymobbingowe.

Po burzliwej debacie pod kątem prawno-organizacyjnym, wraz z uczestnikami, doszliśmy do wniosku, iż komisje antymobbingowe utworzone w zakładach pracy, w przerażającej większości są fikcją

W trzeciej sesji, skupiono się na negatywnych skutkach przemocy i patologii, jaką niewątpliwie jest mobbing, choć można odnieść wrażenie, że często pracodawcy uznają takie zachowania, jako styl zarządzania.

Pani dr Urszula Michalik-Marcinkowska, socjolog, mówiła o skutkach pracy w patologicznej atmosferze oraz o przeciwdziałaniu mobbingowi w środowisku medycznym.

Zaskakujący i niezwykle ciekawy fragment wystąpienia Pani doktor, to przedstawienie badania aktywności mózgu, podczas reakcji jego ośrodków na przemoc osoby sparaliżowanej strachem.

Ten strach powoduje, że nie zawsze taka osoba potrafi się bronić – prawa fotografia – to mózg osoby doświadczającej przewlekłej przemocy, w tym wypadku seksualnej, lewa zaś, porównawcza, osoby niedoświadczającej przemocy. Dotyczy to każdego rodzaju przemocy.

Powyższe badania wykazały, dlaczego osoby mobbingowane nie zgłaszają terroru, jakiego doświadczają.

W związku z tymi zmianami zachodzącymi w ośrodkach mózgowych, nie potrafią właściwie ocenić sytuacji i sprzeciwiać się deprecjonowaniu.

Mobber to osoba posiadająca określone cechy charakteru, zatem nie każdy nim może być, ale każdy z nas może stać się jego ofiarą. Jeśli do tego natrafi na sprzyjające otoczenie i podatną osobę rozpoczyna strategię mająca na celu wykluczenie i zniszczenie swojej ofiary.

„Ofiarami zaś, są głównie osoby pracowite i te, którym zależy na pracy- mobber wie, co „zabrać i w co uderzyć”, żeby skrzywdzić.

Pozostałe skutki zdrowotne mobbigu i przewlekłego stresu omówił Pan Michał Myszor, lekarz psychiatra.

Szanowni Państwo!

To była doskonale i kompleksowo zorganizowana konferencja na temat mobbingu w ochronie zdrowia.

Stowarzyszenie Pielęgniarki Cyfrowe żywi ogromną nadzieję, że pozostałe Okręgowe Izby Pielęgniarek i Położnych wezmą dobry przykład i w swoich okręgach będą również organizować takie konferencje, czy szkolenia.

Pierwszym, najważniejszym elementem w drodze do poprawy sytuacji w naszych zespołach terapeutycznych, jest diagnoza.

W związku z tym, elementem, który może zagwarantować zmianę w relacjach jest edukacja i prewencja.

Pielęgniarki, pielęgniarze i położne, położni, jeśli będą czuć, że mają oparcie u swoich przedstawicieli samorządowych i związkowych, przestaną się bać mówić:

#STOPmobbingowiwochroniezdrowia.

Polecamy wszystkim poniższy link do materiałów na temat mobbingu dostępnych na naszej stronie internetowej. Ta pigułka wiedzy na temat tego niezwykle okrutnego zjawiska na pewno pomoże zrozumieć sedno i powagę problemu.

Co powinieneś wiedzieć na temat mobbingu„.

Mgr pielęgniarstwa Katarzyna Kowalska

Proszę zostaw odpowiedź

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: