Rola zawodowa w zawodzie pielęgniarka – Kompetencje: interpersonalne i kierownicze, cz. II

Rola zawodowa w zawodzie pielęgniarka – Kompetencje: interpersonalne i kierownicze, cz. II

Dzięki uprzejmości Pani Martyny Szurgot mgr pielęgniarstwa publikujemy kolejny fragment pracy dyplomowej dotyczący kompetencji pielęgniarki.

2.3.3 Kompetencje interpersonalne

Kompetencje interpersonalne nie polegają, wbrew pozorom tylko na umiejętności porozumiewania się z ludźmi, ale także na prawidłowym stosowaniu metod i środków porozumiewania się z nimi w celu podjęcia prawidłowej interwencji pielęgniarskiej w trudnych sytuacjach. Stosowanie różnych form komunikacyjnych pozwala na nawiązanie z pacjentem dobrego kontaktu, który może mieć skutki terapeutyczne; pomaga to także w rozpoznaniu lęków i niepokojów pacjenta. Dobrze wykwalifikowana pielęgniarka musi posiadać odpowiednie przygotowanie z zakresu zasad komunikowania się w działalności zawodowej, naukowej oraz badawczej. Musi także w profesjonalny sposób potrafić przekazać pacjentowi wiedzę na temat jego zdrowia i potrafić uzyskać od niego informację zwrotną [22].

2.3.4 Kompetencje kierownicze

Kierowanie jest pojęcie równoznacznym z zarządzaniem; Ricky W. Griffin uważał, że;

zarządzanie to zestaw działań (obejmujących planowanie i podejmowanie decyzji, organizowanie, przewodzenie tj. kierowanie ludźmi oraz kontrolowanie), skierowanych na zasoby organizacji (ludzkie, finansowe, rzeczowe i informacyjne), wykonywanych z zamiarem osiągnięcia zamierzonych celów organizacji w sposób sprawny i skuteczny”.

Sprawny należy rozumieć jako wykorzystanie zasobów organizacji w sposób mądry i bez zbędnego marnowania, natomiast skuteczny oznacza skuteczne działanie do zamierzonego celu. Ostatnia część definicji kładzie szczególny nacisk na podstawowy cel zarządzania – zapewnienie sprawnego i skutecznego osiągnięcia celów organizacji. Szczególne znaczenie w takim podejściu przypisuje, się poszczególnym operacjom składającym się na wyodrębnione złożone działania (procesy), jak również sprawnej i efektywnej realizacji wytyczonych celów organizacji.

Peter Drucker wyróżnia, siedem cech charakterystycznych zarządzanie [29]:

  • zarządzanie dotyczy przede wszystkim ludzi,
  • zarządzanie głęboko osadzone jest w kulturze,
  • zarządzanie wymaga prostych i zrozumiałych wartości, celów działania i zadań jednoczących wszystkich uczestników organizacji,
  • zarządzanie powinno doprowadzić do tego, by organizacja była zdolna do uczenia się (możliwość adaptacji do zmiennych warunków i doskonalenia się uczestników),
  • zarządzanie wymaga komunikowania się,
  • zarządzania wymaga rozbudowanego systemu wskaźników pozwalających stale i wszechstronnie monitorować, oceniać i poprawiać efektywność,
  • zarządzanie musi być jednoznacznie zorientowane na najważniejszy ostateczny rezultat.

Poprzez kierowanie należy rozumieć działania, które zmierzają do osiągnięcia wysokiej, jakości opieki pielęgniarskiej

H. Lenartowicz uważa, że specyfika zarządzania wynika, przede wszystkim z jego funkcji, która dokonuje się w sferze niematerialnej, obejmującej zdrowie fizyczne, psychiczne oraz społeczne [22].

Autor: Mgr pielęgniarstwa Martyna Szurgot

Wydział wojskowo-lekarski Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Miejskie Centrum Medyczne im. dr Karola Jonschra w Łodzi

Polecamy Państwa uwadze również poprzednie wpisy z tej serii (kliknij w wybrany tytuł):

%d bloggers like this: