Współpraca zamiast rywalizacji w drodze po sukces Pielęgniarek

Współpraca zamiast rywalizacji w drodze po sukces Pielęgniarek

Pielęgniarstwo to dynamicznie rozwijający się samodzielny zawód.

Na przestrzeni lat zmienił się nie tylko system kształcenia, ale i spektrum działań. Wykonując zawód należący do sektora ochrony zdrowia i chcąc być członkiem zespołu terapeutycznego, ciąży na nas obowiązek stałego pogłębiania wiedzy. Dzięki doskonaleniu zawodowemu jesteśmy również bardziej świadomi nie tylko swoich obowiązków ale także i praw.

Piętą Achillesa zawodu pielęgniarki są niestety, podziały, chora rywalizacja i wciąż brak współpracy między członkami zespołu pielęgniarskiego i nieco wykluczenia naszej roli w procesie leczniczo – pielęgnacyjnym.

Co chcę przekazać w dzisiejszym wpisie?

To, że system kuleje i dzieli środowisko, nie jest jednoznaczne z tym, że musimy na to przystawać i być biernym odbiorcą narzuconym nam, chociażby, obowiązków.

Skłóconym środowiskiem zdecydowanie łatwiej manipulować i przeforsować różne projekty.

Jednak trudnej wdrażać jest pomysły i rozwiązania, gdy odbiorca jest zainteresowany, w pełni świadomy i zaangażowany na rzecz środowiska, które reprezentuje.

Nie możemy sami dokładać oliwy do ognia.

Nie możemy pozwolić sobie na brak profesjonalizmu, intrygi, plotki, czy wycofanie.

Nie cementujmy się w swoich kokonach!

To tkwienie w rutynie i życie w utartej konwencji stanowi problem!

Działamy nieszablonowo! Wszystko, czego do tej pory doświadcza środowisko pielęgniarskie ma prosty ciąg przyczynowo-skutkowy. Jeśli chcemy być traktowani poważnie musimy z powagą podchodzić do problemów, które realnie nas dotykają.

Jako środowisko pielęgniarskie gramy do jednej bramki.

Naszym priorytetem są:

  • godne warunki pracy i płacy,
  • praca na jednym etacie,
  • partnerskie traktowanie z zespole terapeutycznym,
  • zatrzymanie deprecjacji zawodu pielęgniarki.

 

W naszym środowisku, potrzebujemy determinacji w działaniu i solidarności.

Musimy nauczyć się współpracować i wzajemnie się wspierać. Być dla siebie, a nie obok siebie.

Iść ramię w ramię nie dając wkręcić się w brednie z podziałami, chociażby tymi wynikającymi z różnic w kształceniu.

Jesteśmy pielęgniarkami, które mogą pochwalić się ciężko zdobytym dyplomem. Zakres podstawowych obowiązków mamy ten sam i tego się trzymajmy. Nie szukajmy dziury w całym i nie kopmy dołków. Podajmy sobie pomocną dłoń.

Jesteśmy najliczniejszym elektoratem.

Możemy razem wykorzystać moc inteligencji zbiorowej i wygrać ten wyścig.

Ale, żeby osiągnąć sukces trzeba podejmować realne działania, zostawić za sobą wieczne narzekania i cały ten służebny wizerunek pielęgniarki.

Doświadczenie, wiedza, umiejętności, innowacyjność i kreatywność, to nasza mieszanka wybuchowa, karta przetargowa, żeby osiągnąć cel.

Ale… Nic nie dzieję się z dnia na dzień. Nie ma skutecznego sposobu, by w mig zaistnieć. Na sukcesy pracuje się latami. W każdym momencie kariery zawodowej warto dążyć do zasłużonej pozycji. Nigdy, ale to nigdy nie można zwątpić w siebie i w to co się robi.

Pytanie tylko, czy my, jako środowisko pielęgniarskie jesteśmy gotowi na takie drastyczne kroki? Czy potrafimy grać do jednej bramki o wspólny cel?

Jako zawód najbliższy pacjentowi musimy być otwarci na dynamiczne zmiany w opiece zdrowotnej, musimy nauczyć się akceptować różnice pokoleniowe, innowacje technologiczne. Musimy dostosowywać standardy opieki do nowych wymogów. Musimy być otwarci na problemy i potrzeby pacjentów ale i nas samych.

Jeśli dotrwali Państwo do tego momentu, to jestem z Państwa dumna i dziękuję za wytrwałość i odwagę.

Zrobili Państwo właśnie pierwszy krok do przodu.

I proszę nie myśleć sobie, że to infantylna sugestia.

Zidentyfikowali się Państwo w pełni z problemami własnego środowiska zawodowego i moim zdaniem są Państwo gotowi na zmiany.

To oznacza również, że jest Pani/Pan w stanie zrobić wszystko, by nie ograniczały w działaniach stereotypowe poglądy.

Cieszę się, że zwiększają Państwo swoją świadomość, to bardzo ważne.

Trzeba pamiętać, że nigdy nie jesteśmy sami.

Doskonałą alternatywą działania małymi krokami jest podjęcie współpracy w zespole bardzo pozytywnych ludzi. Czynnych zawodowo pielęgniarek i pielęgniarzy, którzy na co dzień doświadczają tych samym trudności, a mimo to nie poddają się.

Spotykają się w sieci, słuchają siebie nawzajem, omawiają problemy i podejmują działania. Jednoczą siły i tworzą razem nowoczesne pielęgniarstwo.

Codziennie przybywają nowi członkowie, nie tylko z Polski ale także  z Europy i świata. Razem mamy możliwość działać jak wirusowe zapalenie, tak, by nasze problemy ujrzały światło dzienne i doczekały się sensownych rozwiązań.

Nie wpatrujmy się bezmyślnie w ekran smartfona lub komputera!

Przekonajmy się, jak zmienia się perspektywa, kiedy sprawie towarzyszy medialny szum!

Na swoim koncie mają już trochę sukcesów. To powinno zmotywować Państwa do działania.

Z nami, ze Stowarzyszeniem Pielęgniarki Cyfrowe (kliknij w nazwę, by dowiedzieć się więcej) mogą Państwo więcej !

Nie pozwólmy, by rozsądek miał znów wychodne!

Nie jesteśmy skazany na bycie tylko pielęgniarką, ale  AŻ pielęgniarką.

Uwierzmy w siebie, uwierzmy że się uda, systematycznie realizujmy swój cel.

Zasługujemy na szacunek i godne pieniądze, przecież odpowiadamy na co dzień za życie i zdrowie ludzkie!

To dobry czas, by pomyśleć o wszystkim, wyciągnąć wnioski z tego, co było, by zrobić plan na to, co będzie.

Patrzmy w górę! Mierzmy wysoko! Miejmy odwagę!

Będzie mi bardzo miło, jeśli podzielą się Państwo tymi informacjami ze swoimi kolegami i koleżankami.

Pozdrawiam,

Członek Stowarzyszenia Pielęgniarki Cyfrowe,

Autor bloga Pielęgniarką Być,

Ewa Cieślik

Proszę zostaw odpowiedź

1 komentarz do wpisu “Współpraca zamiast rywalizacji w drodze po sukces Pielęgniarek

  1. Super wpis. Ale właśnie, przykład idzie z góry więc panie pierdzistołki w izbach niech zaczną działać i zacząć integrować pielęgniarki.
    Niestety jest mi bardzo przykro ze w izbach mamy panie, którym na niczym nie zależy. Dziś dzwoniąc do izby i prosząc o pomoc usłyszałam ze powinnam zmienić zawód… Pozdrawiam panie z poznańskiej izby :-\

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: